تمام  ِ آن چه من هستم ، بدون ِ تو چه بی معنی ست

تمام  ِ شعر ِ من بی تو ، دچار ِ رنج ِ بی وزنی ست ...

 

*همواره رسم ِ بد ِ زمانه ی بد همین بوده ... هر گاه چیزی را از دست می دهیم یادمان می افتد که قدرش را بدانیم ... آه ... آه استاد  اگر بدانید که تا چه اندازه دلم برایتان تنگ است ؟ آن قدر مشتاق ِ دیدار دوباره ی شما هستم که حاضرم بازگردم و ترم پیش را از نو آغاز کنم ... کاش می شد ... کاش می توانستم ...

این تک بیت را هم به شما عزیزترین استادم تقدیم می کنم ...